Province:Du/De Hainaut
Géographie:ville située au sud-ouest
Superficie: 14,705 km²
Altitude : de 27 à 105 mètres
Polulation:92.000 habitants
Langues:français
Histoire
La ville fut fondée au VIIe siècle, autour d'un oratoire érigé par Waldetrude, fille d'un intendant de Clotaire II, et canonisée à sa mort en 688 sous le nom de Sainte Waudru. Cependant, le lieu avait été occupé auparavant, dès le néolithique à Spiennes, puis à l'époque romaine. Une garnison, Castri Locus, s'était à l'époque établie là.
La révolution industrielle et l'exploitation minière transformèrent profondément Mons. La ville se développa et l'industrie marqua la physionomie urbaine et la culture locale.
Économie
Ancienne cité charbonnière, c'est désormais une ville universitaire importante qui abrite l'Université de Mons-Hainaut et les Facultés Universitaires Catholiques de Mons et la Faculté polytechnique de Mons.
Curiosités
Bâtiments et architecture
-La Collégiale Sainte Waudru
Ce bâtiment de style gothique brabançon dédié à Sainte Waudru.La construction de l'édifice fut commencé 1450 par le ch½ur ; celui-ci fut achevé après 1506, le transept vers 1525 et la nef vers 1589 ; 1621 voit l'achèvement des meneaux de pierre des huit dernières baies. Le dernier chantier qui restera longtemps ouvert est l'édification de la tour, largement inspirée de celle de Saint-Rombaut à Malines.A l'interieur du bâtiment il y a en autre les reliques de la sainte et le trésor de la collégiale.
-Le Beffroi:
Le beffroi de Mons est l'unique exemple du beffroi de style baroque en Belgique
-Maison Espagnole:
Maison construite de type d'architecture du XVIe siècle, dite espagnole, dans la tradition des anciens Pays-Bas. Les caractères restent gothiques avec des pignons sur rue à pas de moineau ou gradins. Il s'agit d'une architecture sobre utilisant la brique. Les bâtiments ont été restaurés, en 1919-1920, sur les plans de l'architecte communal E. Bertiaux et sont occupés par la Maison de la Presse.L'usage de la brique ce matériau économique s'est considérablement développé après de grand feu de 1548, lorsqu'il fallu reconstruire à frais réduits, la pierre étant trop coûteuse. Une ordonnance échevinale de 1548 interdit l'emplois des matériaux inflammables
-La Machine-à-eau:
Le hall industriel actuellement présent est le seul vestige de la "machine" qui alimenta Mons en eau potable dès 1871, année où la Trouille fut détournée. Construit en métal et en verre, d'après les plans de l'architecte Hubert et de l'ingénieur Celi Moullan, il contenait une impressionnante machinerie faite de pompes, tuyaux et canalisations dont le principe était de reflouer l'eau du niveau de la vallée jusqu'aux réservoirs communaux aménagés dans la square du chateau (point culminant de la colline).
La machine-à-eau reste le témoignage des préoccupations sanitaire et hygiénique nées à Mons dans les années 1865-1870; elle marque le passage du système médiéval d'alimentation en eau par le puits, fontaines et pompes à mains, par fonctionnement de pompes aspirantes et foulantes. L'eau qui alimentait Mons provenait des sources de la Vallière et du trou-de-Souris à Spiennes, la trouille servant seulement de force motrice au moteur hydraulique.
Cette innovation sur le plan domestique changea totalement le mode de vie des montois habitués à quérir l'eau à des puits ou fontaines, parfois situés à plus d'une centaine de mètres des habitations. Elle s'est réalisé dans la continuité d'un autre projet urbain : l'introduction en 1828 du gaz de ville afin d'éclairer les boulevards et les rues nouvelles. Ces deux changements furent rendus possible grâce à la démolition des fortifications, qui dégagea des terrains, et au détournement de la Trouille dont le rôle stratégique d'alimentation des fossés était alors dépassé.
La machine-à-eau a été restaurée au début des années nonante et accueille depuis différentes activités culturelles.
-Waux-Hall :
Pavillon principalLe parc du Waux-Hall fut aménagé au XIXe siècle (1862-1864) à l'initiative de la Société du Waux-Hall créée à cet effet par des membres de la bourgeoisies. Il s'git donc à l'origine d'un parc privé. Il est situé à l'emplacement du fort dit des "Hollandais" qui formait un ouvrage avancé de la dernière fortification (1815-1864). Des restes du fort subsistent encore sous le pavillon actuel. Les jardins ont été dessinés par Fuchs et le pavillon central fut construit par l'architecte Hubert, en style guinguette.
Ce vaste parc de 5 ha constitue un des poumons de la ville et servit dès le XIXe siècle d'espace de détente, agrémenté d'étangs, d'allées pittoresques et de grandes pelouses. Divers monuments commémoratifs et sculptures en plein air, dont des oeuvres des sculpteurs Grard, Devillez, Hupet, Guilmot et Harvent, y sont placés. Le parc contient également diverses essences d'arbres souvent anciennes.
L'Ecole technique et professionnelle d'Horticulture, créée en 1863, s'y est installée sous l'autorité de la Société du Waux-Hall. Elle est devenue communale en 1892 au moment de l'acquisition du Waux-Hall par la ville de Mons.
C'est au pied du pavillon central que se déroule chaque année, le mercredi après-midi de la ducasse, le combat du petit Lumeçon où les acteurs sont des enfants.
Fontaine-pilori:
Trois des puits-fontaines qui ornaient autrefois les place de Mons sont parvenus juqu'à nous. C'est le cas de la fontaine-pilori, de style Louis XVI, construite en 1779 en pierre bleue par Overtus. Elle fut déplacée à plusieurs reprises et se trouve actuellement à la place du Chapitre. Elle fut restaurée en 1930 et vers 1980.
Folklore
-Le doudou : la ducasse de Mons, qui a lieu le dimanche de la Trinité
-Les feux de la Saint-Jean
nederlands
De Regio:Wallonië
De provincie:Van/Van Hainaut
De aardrijkskunde:stad gelegen op het zuidwesten
De oppervlakte: 14,705 km²
De hoogte: van 27 tot 105 meters
Bevolking:92.000 inwoners
De talen:Frans
[ g]Geschiedenis
De stad was aan VIIe eeuw gebaseerd, rond oratoire die door Waldetrude wordt opgericht, meisje van een intendant van Clotaire II, en heilig verklaard aan zijn dode in 688 onder de naam van Heilige
Waudru. Nochtans de plaats werd eerst bezet, vanaf néolithique aan Spiennes, vervolgens toendertijd Romeins. Een garnizoen, Castri Locus, zich toendertijd daar had gevestigd.
De industriële revolutie en het mijngebruik veranderden diepgaand
Bergen. De stad ontwikkelde zich en de industrie markeerde de
stadsgelaatsuitdrukking en de plaatselijke cultuur.
[ g]Economie
Oude kolenstad, het is voortaan een belangrijke universitaire stad die de Universiteit
van Bergen-Hainaut en de Faculteiten Universitair Katholiek van Bergen
en de polytechnische Faculteit van Bergen beschermt.
[ g]Nieuwsgierigheidg]
[ i]Gebouwen in architectuur
- Collegiaal Heilig Waudru:
Dit gebouw van Brabantse gotische stijl die aan Heilige Waudru wordt
gewijd.De bouw van het gebouw werd met 1450 met het koor begonnen; deze werd na 1506 beëindigd, de dwarsbeuk tegen 1525 en nef tegen 1589; 1621 kennen de voltooiing van de vensterkruisen van steen van de acht
laatste bessen. Het laatste bouwterrein dat lang open zal blijven is de bouw van de
omloop, in ruime mate geïnspireerd tot die van Sint-Rombaut in Mechelen.Binnen het gebouw is er in ander de relieken van sainte en de schat
van collegiaal.
- Beffroi:
Beheersend de stad, beffroi van Bergen is het enige voorbeeld van beffroi van barokke
stijl in België.
- Het Spaanse Huis:
Gebouwd huis van soort architectuur XVIe eeuw, gezegd Spaans, in de traditie van de vroegere Nederland. De karakters blijven gotisch met puntgevels op straat aan niet moineau
of rijen banken. Het gaat om een sobere architectuur die de baksteen gebruikt. De gebouwen werden hersteld, in 1919-1920 op de plannen van de gemeentearchitect E. Bertiaux worden en door het Huis van de Pers bezet.Het gebruik van de baksteen heeft dit economische materiaal zich
aanzienlijk na een groot vuur van 1548 ontwikkeld, wanneer hij nodig geweest aan verlaagde kosten weer op te bouwen, aangezien de steen te duur is. Een échevinale beschikking van 1548 verbod het gebruik van de
brandbare materialen
- Machine-in-het water:
De momenteel aanwezige industriële hal is het enige overblijfsel van
"de machine" die Bergen in drinkwater vanaf 1871 voedde, jaar waar Trouille werd omgelegd. Gebouwd in metaal en in glas, volgens de plannen van de architect Hubert en de ingenieur Celi
Moullan, hij bevatte een indrukwekkende gedane machinerie van pompen, buizen en kanaliseringen waarvan het systeem vanlichten het water
van het niveau van het dal tot de gemeentereservoirs was die in square
van het kasteel worden ingericht (culminerend punt van de heuvel).
Machine-in-het water blijft het gezondheids- en hygiënische getuigenis van
de bezorgdheid die in Bergen in de jaren 1865-1870 is ontstaan; zij markeert de overgang van het middeleeuwse systeem van
watervoorziening door de put, bronnen en pompen aan handen, door werking van zuigende en vermoeiende pompen. Het water dat Bergen voedde was van de bronnen van Vallière afkomstig
en gat-van-muizen aan Spiennes, trouille die alleen maar als motorkracht aan de hydraulische motor
dient.
Deze innovatie op huishoudelijk niveau veranderde volkomen de
levensstijl van de Bergenaren gewend om het water aan putten of
bronnen zoeken, soms geplaatst op meer dan een honderdtal meters van de woningen. Zij is in de voortzetting van een ander stadsproject gebeurd: de inleiding in 1828 van het gas van stad teneinde de boulevards en de
nieuwe straten te verklaren. Deze twee veranderingen werden mogelijk dank zij de sloop van de
vestingwerken gemaakt, wie los maakte van de terreinen, en aan de omlegging van Trouille waarvan de strategische voedingsrol
van de sloten dan overtroffen was.
Machine-in-het water aan het begin van de jaren negentig werd hersteld en
sinds verschillende culturele activiteiten ontvangen.
-Waux-Hall:
Paviljoen werd het principalLe park van Waux-Hall aan XIXe eeuw
(1862-1864) op initiatief van de Vennootschap van Waux-Hall die met
het oog hierop door leden van de rijk wordt gecreëerd,
ingericht. Hij git dus in het begin van een beroofd park. Hij wordt geplaatst op de genoemde plaats van sterk van "de
Nederlanders" die een geavanceerd werk van het laatste vestingwerk
vormde (1815-1864). Resten van zeer blijven bestaan nog onder het huidige paviljoen. De tuinen werden door Fuchs getekend en het centraal paviljoen werd
door de architect Hubert gebouwd, in guinguette stijl.
Dit uitgebreide park van 5 ha vormt een van de longen van de stad en
diende vanaf XIXe eeuw van ontspanningsruimte, versierd van vijvers, van schilderachtige lanen en grote grasvelden. Verschillende monumenten ter nagedachtenis en beeldhouwwerken in volle
lucht, waarvan werken van de beeldhouwers Grard, Devillez, Hupet, Guilmot en Harvent, er worden geplaatst. Het park bevat eveneens verschillende vaak oude benzine van bomen.
De technische en professionele School van Tuinbouw, gecreëerd in 1863, zich er onder de instantie van de Vennootschap van Waux-Hall heeft
gevestigd. Zij is gemeente in 1892 op het moment van de aankoop van Waux-Hall
door de stad Bergen geworden.
Het is aan de voet van het centraal paviljoen dat elk jaar
plaatsvindt, de woensdag middag van ducasse, het gevecht van kleine Lumeçon waar de actoren kinderen zijn.
-Bron-kaak
Drie van puitsfontaines die vroeger sierden plaatsen van Bergen zijn
aangekomen tot aan ons. Het is het geval van de bron-kaak, van stijl Louis XVI, gebouwd in 1779 in blauwe steen door Overtus. Zij werd herhaaldelijk verplaatst en bevindt zich momenteel in plaats
van het Hoofdstuk. Zij werd in 1930 en omstreeks 1980 hersteld.
Folklore
Doudou: ducasse het van Bergen, wie vindt plaats de zondag van Trinité
- De vuren van Sint-Jan
deutsch
Region:Wallonien
Provinz:Von Hennegaus
Geographie:Stadt, die sich im Südwesten Belgiens befindet
Fläche: ?
Höhe: ?
Bevölkerung:92.000 Personen
Sprachen:Französisch (officiel),Wallone
Geschichte
Die Stadt wurde an VIIe Jahrhundert gegründet, um eine Redekunst, die durch Waldetrude aufgerichtet wurde, Mädchen eines Intendanten von Clotaire II, und kanonisiert an seinem Tod in 688 unter dem Namen heiligen Waudru. Jedoch, der Ort war zuvor besetzt worden, vom Neolithikum an Spiennes an, dann seinerzeit römisch. Eine Garnison, Castri Locus, seinerzeit dort aufgestellt hatte.
Die industrielle Revolution und der Bergwerksbetrieb wandelten
zutiefst Mons um. Die Stadt entwickelte sich, und die Industrie markierte das
Stadtaussehen und die lokale Kultur.
Wirtschaft
Alte Kohlenstadt, es ist von nun an eine wichtige Hochschulstadt, die die Universität
von Mons- Hennegaus und die katholischen Hochschulfähigkeiten von Mons
und das Polytechnikum von Mons schützt.
Wißbegierden
Gebäude und Architektur
Kollegiales Sint Waudru
Dieses heiligem Waudru gewidmete brabançon gotische Stilgebäude.Die Konstruktion von
Gebäudes wurde 1450 vom Chor begonnen; dieser war nach 1506 vollendet, das Querschiff gegen 1525 und das Schiff gegen 1589; 1621 sieht die Vollendung von meneaux von Stein der acht letzten
Beeren. Die letzte Baustelle, die lang offen bleiben wird, ist die Erbauung
der Umdrehung, weitgehend geleitet von jener von Saint-Rombaut in Mechelen.Innerhalb von Gebäudes gibt es in anderem reliques sint und den
Schatz des kollegialen
-Beffroi:
Das beffroi von Mons ist das einmalige Beispiel von beffroi barocken Stils in Belgien
-Spanisches Haus:
Gebautes Haus der Art von Architektur XVIe Jahrhundert, besagt spanisch, in der Tradition der ehemaligen Niederlande. Die Charaktere bleiben mit Zahnrädern auf Schrittstraße von moineau
oder Ränge gotisch. Es handelt sich um eine nüchterne Architektur, die den Ziegelstein
benutzt. Die Gebäude sind restauriert worden, im Jahre 1919-1920, was der kommunale Architekt E betrifft. Bertiaux werden und durch das Haus der Presse besetzt.Der Gebrauch des Ziegelsteins hat sich dieses wirtschaftliche Material
beträchtlich nach einem Großfeuer von 1548 entwickelt, wenn er, der notwendig gewesen ist, an begrenzten Kosten wieder
aufzubauen, der Stein, der zu kostspielig ist. Ein échevinale Beschluß von 1548 Verbot die Arbeitsplätze der
brennbaren Materialien
-Die Wassermaschine:
Die momentan gegenwärtige Industriehalle ist der Überrest allein
"der Maschine", die Mons aus Trinkwasser von 1871 an versorgte, Jahr, wo Angst umgeleitet wurde. Gebaut aus Metall und aus Glas, nach den Plänen des Architekten Hubert und des Ingenieurs Celi
Moullan, er enthielt eine beeindruckende gemachte Pumpenmaschinerie, Rohre und Kanalisationen, deren Grundsatz vom reflouer Wasser von
Niveaus des Tales bis zu den kommunalen Behältern war, die im Platz
des Schloßes eingerichtet wurden (Höhepunkt des Hügels).
Wassermaschine bleibt die sanitäre und hygienische Zeugenaussage der
Anliegen, die in Mons in den Jahren 1865-1870 entstanden sind; sie markiert den Übergang des mittelalterlichen Systems der
Wasserernährung durch die Grube, Brunnen und Handpumpen, durch Funktionieren von saugenden und anstrengenden Pumpen. Das Wasser, das Mons versorgte, stammte aus den Quellen Vallière und
aus dem Mausloch bis Spiennes, Angst, das nur dem Hydromotor als Treibkraft dient.
Diese Innovation auf Hausebene änderte gänzlich den Lebensstil der
Einwohner aus Mons, die gewöhnt wurden, das Wasser an Gruben oder
Brunnen zu suchen, manchmal angesiedelt auf mehr als etwa hundert Meter der Wohnungen. Sie hat sich in der Kontinuität eines anderen Stadtprojekts
verwirklicht: die Einführung in 1828 vom Stadtgas, um die Boulevards und die neuen
Straßen zu beleuchten. Diese zwei Änderungen wurden dank der Demolierung der Befestigungen
möglich gemacht, wer setzte von den Geländen frei, und an der Umleitung des Angst, deren strategische Ernährungsrolle
der Gräben dann überschritten war.
Wassermaschine Anfang der neunziger Jahre restauriert worden ist und
empfängt seit verschiedenen kulturellen Aktivitäten.
-Waux-Hall:
Hauptpavillon.Der Park Waux-Hall wurde an XIXe Jahrhundert (1862-1864) auf
Initiative der Gesellschaft Waux-Hall eingerichtet, die zu diesem
Zweck von Mitgliedern des Bürgertums gegründet wurde. Er es git also am Anfang eines privaten Parks. Er ist am sogenannten Ort des starken von "den Holländern"
angesiedelt, das ein fortgeschrittenes Werk der letzten Befestigung
(1815-1864) bildete. Rest von bleiben sehr noch unter dem derzeitigen Pavillon
fortbestehen. Die Gärten sind durch Fuchs gezeichnet worden, und der zentrale
Pavillon wurde von Architekten Hubert gebaut, in guinguette Stil.
Dieser ausgedehnte Park von 5 ha bildet eine der Lungen der Stadt und
diente von XIXe Jahrhundert Entspannungsraum an, verziert von Teichen, von malerischen Alleen und von großen Rasen. Verschiedene Gedächtnismonumente und Skulpturen unter freiem Himmel, darunter Werke der Bildhauer Grard, Devillez, Hupet, Guilmot et Harvent, dort gesetzt werden. Der Park enthält ebenfalls verschiedene oft alte Baumbenzine.
Die technische und Gewerbeschule des Gartenbaus, geschaffen in 1863, dort unter der Autorität der Gesellschaft Waux-Hall installiert hat. Sie ist in 1892 zum Zeitpunkt des Erwerbs Waux-Hall durch die Stadt
von Mons kommunal geworden.
Es ist zum Fuß des zentralen Pavillons, daß jedes Jahr stattfindet, der Mittwoch Nachmittag von ducasse, der Kampf kleinen Lumeçon, wo die Beteiligten Kinder sind.
-Brunnen-Pranger:
Drei von den Brunnengruben die früher schmückten, setzen von Mons
erreicht bis an. Es ist der Fall des Brunnens-Pranger, von Stil Louis XVI, gebaut in 1779 aus blauem Stein durch Overtus. Sie wurde wiederholt verschoben und befindet sich momentan an der
Stelle des Kapitels. Sie wurde im Jahre 1930 und gegen 1980 restauriert.
Folklore
-Doudou: ducasse es von Mons, wer findet der Sonntag von Trinidad statt
- Die Feuer von Sint-Jan




